architecture | writings || interviews

Wat is Unsolicited Architecture?

Het begrip heb ik bedacht voor een designstudio die ik gaf aan MIT vorig jaar. Het gaat om de wijze waarop architectuur minder passief, en minder reactief zou kunnen functioneren, en zelf zijn eigen agenda kan stellen in de richting van een aantal grote maatschappelijke kwesties die nog niet zijn vertaald naar concrete opdrachten. Grote uitdagingen zijn bijvoorbeeld migratie, mobiliteit, digitalisering en vergrijzing. Unsolicited Architecture is in eerste instantie een houding die je in het architectuurvak zou kunnen ontwikkelen. Het is een proactieve houding, waarbij je niet wacht tot er een opdracht naar je toe komt, maar je kijkt en onderzoekt zelf als architect waar de kansen liggen. Het is in zekere zin een idealistische houding. Wanneer je alleen nuchter en realistisch of zelfs pessimistisch bent heb je niet het vermogen ontwikkelingen voor te zijn, dan komen er alleen voldongen feiten op je af. Een idealistische inslag is nodig om kansen te zien waar andere ze nog niet zien en daar vervolgens werk van te maken. Belangrijk is dat een architect zich bepaalde problemen aantrekt. Dat het vak niet als hoofdzakelijke dienstverlenend wordt gezien, maar zelf ook problemen detecteert. Waarbij je naast betrokkenheid, creativiteit gebruikt om daarin doorbraken te forceren.